Klasycy dodekafonii. Część analityczna, Bogusław Schaffer

Bogusław Schafer, chcąc zapoznać Czytelników z problemami techniki dwunastodźwiękowej, dołączył do części historycznej książki sto kilkadziesiąt przykładów muzycznych w zapisie nutowym, zaopatrzonych w komentarze, które w sumie składają się na drugi tom książki. Przykłady te ilustrują rozwój techniki dodekafonicznej od pierwszych prób Hauera i Schónberga aż po ostatnie lata przed opublikowaniem książki.
Jak pisze autor, można było ograniczyć się do przykładów z muzyki Schonberga, Berga i Weberna, lecz w ten sposób zamknięty materiał nie ilustrowałby ani żywotności dodekafonii, ani jej siły inspiratywnej w naszych czasach, kilkanaście lat po śmierci pierwszego i ostatniego klasyka dodekafonii, Arnolda Schonberga. Dlatego też cytowane przykłady w dużej mierze wychodzą poza muzykę klasyków dodekafonii, obejmują też muzykę niedodekafonistów, jak Bartoka czy Hartmanna lub utwory niedodekafoniczne, np. Vogla czy Apostela. Czytelnik ma możność zaobserwowania zasięgu wpływu dodekafonii, który obejmuje wielu współczesnych kompozytorów wielu krajów.
Podlstawą wyboru przykładów muzycznych była nie popularność kompozycji, lecz przede wszystkim ich problemowość. Toteż położono tu nacisk zwłaszcza na te kompozycje, w których określone problemy techniczne są potraktowane najpełniej i - to szczególnie ważne - po raz pierwszy w muzyce.

Stan: średni, oprawa introligatorska, przybrudzenia oprawy, przybrudzenia brzegów bloku

PWM, 1964

ISBN: brak

str. 354

13x19,5 cm

oprawa twarda